sanırım en eğlenceli ders en son ders oldu. arkadaşlar gerçekten süper oyunlar tasarlamışlar. üç saat boyunca hiç durmadan kosturup durduk.. sınıfta oynadığımız tepkime oyunu biraz alişilmış bir tarz oyundu ama gerçekten eğlence öğretme ve eğlence unsuru iç içeydi. öğrencinin oynarken gözlerini kapatması bağ yapacağı moleküllerin özelliklerini bilmek zorunda bırakıyo öğrenciyi. oyun sadece ellere verilen sembolik harflerle değilde başak fiziksel özelliklerle de daha belirgin hale getirilebilirdi bence! 

 sınıfta oynanan diğer oyunlarda da oyun ve öğrenme temaları net olarak vurgulanmişti. ama kazanan ve kaybeden gruplar arasındaki çekişme oyunu daha bi cazip şekle soktu sanki…

bşlamadan bitti ama bizim tasarladığımız oyunlar dönem başinda oynadıklarımızdan hem dah eglenceli hemde daha verimliydi bence!!!:)

          oyunlarımızı oynamaya başladık nihayet. geçtiğimiz hafta gerçekten güzel çalişmalar ortaya çıktı. gerek işlem üzerine kurgulanan oyun gerekse trigonometrik fonksiyonları anlatmaya yönelik olan oyun iyi bir çalişmanın ürünü olması gerek!

           işlem oyunu olayın mantiğina oldukca uygun bir tema çereçvesinde geliştirilmiş bir oyun. ama oyunda hareket unsurunun kısıtli olması olayın eğlence kısmını biraz geride bırakıyo sanki!

    oynadığımız diğer oyunda trigonometrik fonksiyonları pekiştirmek üzere ustaca  hazırlanmış bir oyundu. içinde hem öğreticilik hem hareket hem de eglenceye yönelik herseyi bünyesinde bulundurmaktaydı. 

dersin  başinda hoca dönem sonunda oyun dizaynı yapacagımızı söyleyince nasıl yapılır ki diye merak etmiştim doğrusu! ama bugün bakıyorum hiçte zor değilmiş … hedefleri belirleyip ne yapacagına karar verdikten sonra yaratıcı fikirler birbiri ardına geliyo zaten. bu hafta da nihayet kendi tasarladığımız oyunların derste oynadığımız oyunlarla uygulamalı kıyaslamasını yapma imklanı bulacağız.

 artık yavaş yavaş ne yapmak istediğimize karar verdik sanki..

dizayn ettiğimiz oyunun üzerine yapılan fikir alışverişleri birazcık daha sınırları belirler gibi oldu.. derste yapılan beyin fırtınaları her ne kadar ders dışı bir araya gelemiyor olsakta oyunun özünü belirlememize yardimcı oldu. gruplar arasındaki fikir alişverişleri de taslağa değişik boyutlar kattı. ama yaptığımız çalişmadaki sınırlandırmalar ve arkadaşların bu sınırlar üzerindeki ısrarı yaratıcılığı biraz engelliyor sanki. ama bu sınırlara takılma taraftarı değilim açıkçası… birde bir oyunla en fazla ne kadar şey aktarılabilir ki bunun sınırlarını belirlemek lazım. yoksa konuya odaklanmak zor oluyor.. ama dönem sonunda hem yaratıcı hem de öğretici oyunlar çıkarabileceğimizden eminim!!!!

   Geçtiğimiz hafta yeni bir mekanda başladık derse! gerçi sanki bir sohbet ortamı gibiydi ama:)… grup çalişmamiz beklediğimden  daha verimli oldu belki de kendi grubumdaki arkadaşların olaya verdiği önemden kaynaklanıyodur bu. Bir önceki hafta başka bir grup için oyun taslağı hazırlarken konu sınırlamasının olmaması bence olayın en güzel tarafıydı. taslagı hazırlarken üzerinde düşünmeden başkasından birseyler isteyecek olmanın verdiği rahatlık karşı tarafın yapılacak ”design” üzerine yaratıcılığın üst sınırlarına ulaşmasına  araç olacak bence!

   kendi grubumuzla yaptığımız beyin fırtınasında o kadar değişik fikirler çıktı ki ortaya daha yolun başındayken ilk derste oyun tamamlanmiş gibi oldu!  amacın açıkça ortaya konulması oyun üzerinde çalışmayı daha kolay hale getiriyor sanırım. öz kavramına da yavaş yavaş uygulamalı olarak el atmiş bulunuyoruz böylece… Eminim amacına uygun bir oyun olacak!!!

herkese merhaba,

   artık her dersin başinda yapılan blog değerlendirmeleri artık bizi biraz daha düşünerek yazmaya zorluyo sanırım. ama hocamızın isim vererek eleştiri yapması taraftarı değilim açokcası. Okuduğum blogların çogunda (hepsini okuyamıyo olsamda ) gerçekten inanilmaz yaklaşimlar ortaya konuluyor. ama blog yazılarının bir çoğu son saate kadar yazılmıyo. sonrasında da sonraki haftanın uygulaması yapılıyo ve önceki yazılanları genellikle okumak istemiyorum! bence blogların son günü persembe değilde bir kaç gün daha öncesine alınırsa daha iyi olur!

      iple  geometrik şekiller olusturma uygulamasında ilk bölümde konuşmanın yasak olması işi çok fazla zora soktu diye düşünüyodum. insanların çokluğu fikirlerin de karmaşası olsa gerek ki herkes aynı amaç doğrultusunda çaba göstermesine rağmen ortaya hiç bir tutarlı şekil çıkmadı. herkes kendi geliştirdiği strateji doğrultusunda bişeyler yapmaya çalıştı arkadaşlar sadece dokunarak şekli oluşturmaya çalişti ama hiç bir faydası olmadı.  yine yaptığımız bu uygulama liderlik bcerisini öne çıkaran bir oyundu bence.yönetici vasfı olan arkadaşlar iletişim sadece dokunarak sağlansa da topluluğu organize etme çabası içine girdiler.

oyunun ikinci kısmında konuşmanın serbest olması başta konuşarak yapabileceğimizi düşünmüş olsam da sonucu çok değiştirmedi .dişardan izleyince görülen o ki ortada şekil oluşturmak üzere birçok fikir var ama birlik yok. belki verilen sürenin  artırılması fikirler arsında birliktelik sağlayıp seklin yapımına imkan tanırdı.

  katılabilmek, kendini ifade edebilmek, bir adım öne çıkmayı istemek..

biz eğitimcilerin taşıması gereken temel niteliklerden bazıları galiba. ama olması şart olanlardan bazıları. Eğitimci kişiliğin; başkalarına fikirlerini  etkileyecek  düzeyde, oturmuş olması gerek bence. gelecek; her açıdan kendini yetiştirmiş ve kabullenmiş bir kadronun deneyimiyle şekillenmeli… eğitimci kendini öne çikabilmeli…

derste uygulamalı yaptığımız çalişmada da gördük ki bizler hep başkaları yapsın onların arkasından gidelim? neden oynadığımız oyunda sadece üç yada dort arkadaşimiz  bir adım öne çikip bizlere yaptıkları hareketleri tekrarlattı? Yaklaşık 70 kişilik sınıfta bence çok düşük bi rakam bu? herkesten önce kendimi sorguladım neden bende oyun oynatmadım diye ama galiba sebep eğitim sistemimizde öğrenciye biçilen pasif rol!!! yaptığımız aktivitede insanlar birbirlerine bakarlarken  bir an oyunu diğer birine devretmeye çalışıyordu. ama bazı arkadaşlar da bir topluluga hitap ederken oluşan stresi yenmeyi bşarmiş olsalar gerek ki gayet iyi ve seri bir şekilde uygulamayı ilerlettiler!!! 

bence müfredatın giriş  kısmına yerleştirilebilecek bu tarz oyunlar  bireyin katılımcılığını ön plana çıkaracak, öğrenci kendini ifade etmekten kaçınmayacak ve yaratıcılığını ortaya koyma fırsatı yakalayacaktır… 

  son ders yine yetişmedi yine son oyunumuzu tartişmaya…   ya oyunlarda çok zaman harcıyoruz yada oyunun analizinde çok vakit geçiriyoruz!!

 ilk oynadığmız oyunda çalişma gruplarındaki bireylerin ortak ozelliklerini bi şemada toplaması   birbirlerini taniması ortak özelliklerini görmesi bakımından güzel bi çalişmaydı. insan farkında olmadan bilinçaltına karşısındaki kişinin benlik özelliklerini kaydedip onun sahip olduğu bilgiye ulaşmak istediğinde hiç sorgulamadan o kişiye yönelmesini sağliyor bu da grup çalişmalarında bilgi kaynagına ulaşmayı kolay kılıyor.

 bizim de  derse kanıtını gördüğümüz gibi origami  bir parça kâğıttan hayal gücüne göre neler yaratılabileceğinin bir kanıtı olmasının yanı sıra çocuklar için oldukça eğlendirici bir sanattır.  kagıt katlama çalışmaları çocuklarda öğrenme yeteneğinin gelişimine ve onların yaratıcılık potansiyellerinin ortaya çıkmasına olumlu yönde etki eder. Çiçek, hayvan, insan ve geometrik şekiller; kağıdın farklı biçimlerde katlanmasıyla ortaya çıkarılabilir, bunun sonucunda çocuklar kendi yapmış oldukları origamilerle hem el becerilerini geliştirirler  üreticiliklerini görebilirler

origami, tekrar eden eylemlerle şematik öğrenmeye örnek oluşturur. Ayrıca yapılan işin  estetik yönü de vardır. Çocuk başarılı olmak için dikkatini yoğunlaştırmak, modeli izlemek ve verilen yönlendirmeleri dinlemek zorundadır. Böylece, origami çocuğun bir sonuca varmak için sabırlı olmak gerektiğini de anlamasını sağlayabilir

herekese merhaba

     son dersimiz nedense bi önceki kadar zevkli değildi! oyumuz yarıda bırakıldı ondan kaynaklandı galiba.. aslında açık alanda oynadiğimiz oyunlar daha bir zevkli, daha anlamlı oluyo. sınıfata yeterince serbest hareket edemiyoruz ve bu da oyunlara katılımı sınırlı tutuyor.

    gecen hafta sınıfta ilk oynadığımız oyunda gercekten dikkat unsuru önemli bi rol oynuyordu. gruplardaki kişilerin dikkatleri doğrultusunda arkadan alınan ileti bi öncekine aktarılıyodu. ama nedense hep aynı gruptan yükseldi ilk ses!

 zincir oyununda da kişinin role ait olması, aradan çok fazla zaman geçmeden başka bir rolü hatta aksi bir rolü benimsemesi ilginç bir durumdu. belki de hayatın kendisi bu ama insan hiç bir şeye sorulayıcı gözle bakamdığı için bunlar hep arka planda kalıyor.

son oyunumuzda her ne kadar oynayamamış olsakta gerçekten üzerinde çok konuşulacak bir oyun gibi görünüyordu. insanların kişiliklerinin oyuna yansıtabileceğini düşünüyorum.çünkü bazı arkadaşlar yerinde pasif bir şekilde beklerken bazı arkadaşlar ip üzerinden üçgeni oluşturma çabası içindeydiler! ipi elleriyle yoklayarak üçgen yapma çabası içinde olan arkadaşların yöneticilik vasıflarının ön planda olduğu kanısındayım. henüz oyunun tamamını oynamadık oynayınca neler görcez bakalım!!!

     Artık her hafta cumaları iple çeker olduk. bu hafta sırada ne var  acaba demeden insan kendini alıkoyamıyor! Yerden yüksek, vampir kim ve  diğer oynanacak birçok eğlenceli oyun… insan biraz olsun ders stresinden uzaklaşıyor.

     Bir kaç defasında tv kanallarında oyunla öğrenme arasındaki ilişki üzerine yapılan sohbetlere tanık oldum ama   gerçekten insan hayatında  oyunun öğretme gücünün bu kadar fazla oldugunu bilmiyordum doğrusu! yada oyun oynarken geriye dönüp bize ne kattığını, ne bıraktığını sorgulmayışımız buna yol açıyordu. her ders oyun sonrası ortaya atılan fikirler, eksiklikleri  eklenebilecekleri oyunu daha da zevkli hale getiriyor.

 son derste oynadığımız ilk oyunda; insanın bir sonuca varırken bilinçaltının  öemine vurgu yapılmak istenmiş olabilir. insan beyni bazı seyleri algılamak istediği gibi algılıyo. arkadaki kişi yarım daire çizmiş olmasına rağmen  öndeki kişi çizilen şekli daire olarak algılıyor

    yine diğer bir oyunda hafızanın kullanımı nasıl en etkin bir biçimde kullanılabilir sorusuna yardımcı olabilecek nitelikte. biryerden alınan bilgi başka bir yere aktarılacaksa beynin o bilgi üzerinde hiç bir işlem yapmadan en kısa zamanda yerine teslim etme çabası içine girmesi bilginin niteliğini de malesef düşürmekte. kaynaktaki bilginin son adımdaki ile arasında ki uçurum bunun kanıtı bence? ama bu oyun bir konu hakkında beyin fırtınası yapılırken bilgi toplama girişimi olrak kullanılırsaçözüme katkıda bulunabilir. insanlar akıllarına gelen fikirlerini kime ait olduğunu belirtmeden bir havuzda toplarlarsa daha etkin daha dinamik fikirler açiğa çikabilir…

 gelecek derste yeni bir oyunla olmak  ümidiyle…. (Read More)